Nine – filmrecensie

Posted in film, meningen, muziek on February 28th, 2010 by diedericky

 

 

Nine-Movie-Posters-nine-2009-9419571-950-1407 nine-21 nine_katehudson-danieldaylewis

 

De film vertelt het verhaal van filmregisseur Guido Contini en speelt tijdens de hoogtijdagen van de befaamde Cinecittà Studio’s in Rome. Na enkele flops wil Guido zich revancheren maar zijn nieuwste film alomvattend getiteld ‘Italia’ wil maar niet vlotten. Ondertussen bezwijkt hij bijna aan de druk van pers, fans, zijn altijd aanwezige producent en de vrouwen in zijn leven. Een flinterdus verhaal dus. Guido, hoewel uitstekend gespeeld door Daniel Day-Lewis, is bovendien een door zichzelf geobsedeerde labiele man die zelden sympathiek overkomt. Daar staat tegenover dat de film een lust is voor het oog en het oor met de weelderige decors en de muzikale intermezzo’s van vele bekende actrices Penélope Cruz,Nicole Kidman, Judi Dench, Kate Hudson, Sophia Loren, Stacy Ferguson. Een mooie gestileerde mix van film en musical dat geen moment verveelt maar wel een spetterend slotstuk mist.

Tags: , , , ,

Buckethead – Shadows Between the Sky – recensie

Posted in meningen, muziek on February 17th, 2010 by diedericky

Shadows_Between_the_Sky_cover

Buckethead is een veelzijdig gitarist met een enorm grote productie. 4 /5 albums per jaar is niet ongebruikelijk. Wars van hitgevoelige conventies laveert Buckethead de laatste jaren tussen akoestische, hardrock en ronduit experimentele albums. Zijn muziek heeft geen zanger nodig. Buckethead kan met zijn gitaar zingen. Zijn inmiddels 29e studioplaat (zijn eerste dit jaar) “Shadows Between the Sky” geheten, valt in de eerste categorie en heeft veel weg van A Real Diamond in the Rough uit 2009 of Electric Tears uit 2002. Dat betekent serene akoestische deuntjes die wel een beetje op elkaar lijken of in elkaars verlengde liggen. Maar daar is soms niets mis mee. Ik heb een hekel aan platen waar je de afstandsbediening bij de hand moet houden om oninteressante nummers over te kunnen slaan. Hoogtepunten zijn het titelnummer (met Spaanse gitaarsolo) en “Sled Ride” dat een aanstekelijk rimte een een mooie solo heeft.

Tags: , ,

Neutral Milk Hotel – In the Aeroplane over the Sea – recensie

Posted in meningen, muziek on February 12th, 2010 by diedericky

in-the-aeroplane-over-the-sea-cover

In het rijtje muziekmeesterwerken uit de jaren ’90 mag het album ‘In the Aeroplane over the Sea’ van de band Neutral Milk Hotel niet ontbreken. Bij het grote publiek zal deze band niet bekend zijn en dat is jammer. Zangerliedjesschrijver Jeff Mangum maakte voor deze plaat schijnbaar simpele liedjes die je ziel werkelijk doorsplijten. Zeer toegankelijke Pop-folk met onweerstaanbare melodieën en naïeve teksten over onschuld, schoonheid en vergankelijkheid. O zo mooi. Hoogtepunten zijn de titeltrack en ‘Holland, 1945’ over Anne Frank.

Tags: , , ,

Smashing Pumpkings – Song for a Son

Posted in meningen, muziek on January 1st, 2010 by diedericky

 

smashingpumpkins-songforaso ALO-014727

 

De Smashing Pumpkins waren in de jaren ’90 heel groot. Met klassieke platen als Siamese Dream en Mellon Collie and the Infinite Sadness werd de wereld veroverd. Daarna haalde enig overgebleven bandleider Billy Corgan nooit meer het niveau van het oudere werk. De laatste langspeler Zeitgeist stelde, op enkele nummers na, ronduit teleur. Maar Corgan is terug aan het firmament met het nummer ‘Song for a Son’. De snerpende stem van Corgan blijft voor fijnproevers maar de muziek is ontegenzeggelijk episch. Het is een combinatie van orgels en opzwellende en meeslepende gitaren a la Led Zeppelin. Ik kom superlatieven tekort. Dit is WAANZINNIG GOED! Zo worden nog maar weinig liedjes gemaakt. Gaat dat luisteren. En dat kan makkelijk omdat het nummer gratis (!) op de website http://www.smashingpumpkins.com aangeboden. En dat is nog niet alles. Het nummer is een voorloper van een nieuwe conceptalbum getiteld Teargarden by Kaleidyscope dat naar verluidt 44 nummers (!) zal tellen die telkens in kleine delen gratis (!) op de website zal worden uitgebracht. Ongelofelijk. 2010 wordt een fantastisch jaar.

Tags: , , , ,

Creed – Full Circle recensie / review

Posted in meningen, muziek on October 28th, 2009 by diedericky

61VX9DzSYIL._SS500_

Vroeger moest ik niets van de rockband Creed hebben. De bandleden wilden met hun nep-muziek eind jaren negentig maar al te graag meeliften op het succes van Pearl Jam en Nirvana. Waar deze bands uitblonken in vakmanschap en oprechtheid, viel Creed door de mand vanwege de arrogante opstelling van sommige bandleden en de pseudoreligieuze teksten. Na een paar hitjes verdween de band al snel van het toneel. Nu vindt de band het kennelijk weer eens tijd voor een ‘we-hadden-toen-succes-en-het-geld-is-op-reünie” en wordt een nieuw album getiteld ‘Full Circle” gelanceerd. In de huidige tijd die toch vooral gekenmerkt wordt door muzikale verschraling moest ik Creed maar weer eens een kans geven. Na de nieuwste plaat beluisterd te hebben, heb ik alweer spijt. Muzikaal lijkt de band sinds de jaren ‘90 te hebben stilgestaan. Irriteerden de eentonige gitaarriffs en de overdreven bezwerende zang van Scott Stapp mij vroeger al, dat is nu niet anders. Enkele uitzonderingen daargelaten zijn de nummers zo generiek (lees: saai) dat je ze nauwelijks uit elkaar kunt halen. Alleen het rockende ‘Fear’ en het rustige ‘Rain’ overtuigen. Dat is een score van 2 op 12. Voor het overige kun je de plaat links laten liggen.

Tags: , , , ,

Anouk – ‘’For Bitter Or Worse’’ muziekrecensie

Posted in actueel, muziek on September 20th, 2009 by diedericky

25je5bp

Over “For Bitter Or Worse”, de nieuwe plaat van zangeres Anouk is al veel geschreven. De plaat zou grotendeels zijn gebaseerd op het turbulente (Bitter Or Worse) liefdesleven van de zangeres. Afgaand op de hoes heeft Anouk veel spreekwoordelijke klappen opgelopen. Levert dat een goede plaat op? Gedeeltelijk. De plaat begint sterk met “Three Days In A Row” dat een aanstekelijke hook heeft maar naar mijn mening iets teveel in herhaling valt. Een goed begin wordt slap vervolgd met “In This World”, dat een aardige melodie heeft maar wordt verknald door het rare overdreven Engelse accent dat Anouk opzet. “Woman” is een aardige ballade maar de “oehoe oehoe hoooo’s” doen pijn aan mijn oren. “Lay it Down” is de beste track van de plaat want het is Anouk zoals ik haar graag hoor: gewoon rechttoe rechtaan rockend. “8 Years” borduurt slim voort op “Lay it Down” en is van hetzelfde laken een pak. Hierna volgt “My Shoes”, waarin de zangeres zwelgt in zelfbeklag (ja ze heeft het zwaar) is een niet onaardig rustpunt maar weet niet helemaal te beklijven. Het Beatleske, met opzwepende drum en orgelpartijen doorspeende, ‘Walk the Bay” is een ietwat vreemde eet in de bijt maar vormt een welkome afwisseling in het geheel. “Hold on” is een grote misser door met name de tenenkrommende Engelse tekst. “Lovedrunk” doet denken aan het werk van Amy Whinehouse en is lekker aanstekelijk. In “Faith In my Moon” gaat Anouk met succes de blues- en soulkant op en etaleert zij haar zangkwaliteiten. Het titelnummer is een stemmige langzaam opbouwende ballade over verlies en verdriet. Een beetje ‘cheesy’ maar waardige afsluiter.

Tags: , , ,

Pearl Jam Backspacer – muziekrecensie

Posted in muziek on September 15th, 2009 by diedericky

backspacer-cover-700x726

3839239099_d30cb4a999 3861663079_9f35b52488

Naar nieuw werk van de Amerikaanse rockband Pearl Jam kijk ik altijd uit. Nu weet ik ook wel dat de band het niveau van de debuutplaat ‘Ten’ nooit meer heeft gehaald of zal halen. Toch voegt de band met elke nieuwe plaat een aantal ijzersterke nummers toe aan het al uitgebreide repertoire. En dat is met Backspacer niet anders. De band schiet uit de startblokken met vier aanstekelijke punkrocksongs “Gonna See My Friend”, “Got Some”, “The Fixer” en “Johnny Guitar”. “Got Some” en “Johnny Guitar” zijn mijn persoonlijke favorieten. Afwisselend hard en zacht, lekker rockend en een climax aan het eind. De band neemt gas terug met de rustige en sfeervolle ballade “Just Breathe” dat doet denken aan het solowerk dat zanger Eddie Vedder enkele jaren geleden verzorgde voor de fantastische film “Into the Wild”. Geen Pearl Jam plaat is natuurlijk compleet zonder een lied waar zee en surfen metafoor staan voor belangrijke zaken in het leven. “Amongst The Waves” doet het meest denken aan “Given To Fly” dat is te vinden op Yield en werkt langzaam maar zeker toe naar een supermooie gitaarsolo. “Unthought Known” vind ik iets te veel lijken op “Love Boat Captain” van de plaat “Riot Act” en klinkt wat inspiratieloos. Het Ramones-achtige ”Supersonic” brengt gelukkig weer wat leven in de brouwerij. “Speed of Sound” is jammer genoeg een grote misser. Het nummer mist focus en een echte ‘hook’. De band herpakt zich met “Force of Nature”, een meeslepende rocker. Met “The End” wordt weer teruggepakt naar het eerdergenoemde rustieke solowerk van Vedder en is een gevoelvolle afsluitende ballade. Een geslaagde plaat!

Tags: , , ,

Michael Jackson Memorial Service

Posted in actueel, muziek on July 10th, 2009 by diedericky

homingbeacon

Het was een sobere maar strak geregisseerde herdenkingsdienst voor Michael Jackson in het Staples Center in Los Angeles afgelopen dinsdag. Gek genoeg had ik steeds het idee dat Jackson elk moment in “Thriller- stijl” uit de kist zou stappen. Maar dat zal wel aan mij liggen. Ineens was Jackson niet ‘slechts’ King of Pop maar “simply, The Greatest Entertainer Who Ever Lived”. In de jaren ’80 en begin jaren ’90 was dat zeker het geval. De familie Jackson straalde eensgezindheid uit. Dat is vroeger wel anders geweest. Bij alle mooie woorden van liefhebbende familie en vrienden vroeg ik mij af of zij Jackson niet ervan hadden moeten weerhouden om 50 (!) concerten te geven. Zij wisten toch ook hoe hij eraan toe was? Anderzijds is Jackson natuurlijk verantwoordelijk voor zijn eigen keuzes. Hoogtepunt vond ik de speech van Smokey Robinson die met zelfspot en humor vertelde dat zijn ‘volwassen’ nummer “Who’s loving you” door de indertijd 10-jarige Jackson beter werd gezongen dan hijzelf had gekund. De daarop volgende vertolking van het lied door Shaheen Jafargholi, bekend van ‘Britain’s Got Talent’ maakte indruk. Dieptepunt vond ik het – letterlijk – uit de toon vallende optreden van Mariah Carey en de speech van concertchoreograaf Kenny Ortega die verkondigde dat de concertreeks de ‘triomfantelijke comeback’ van Jackson zou inluiden. Bescheidenheid siert de mens. Oprecht of niet, al met al was het een waardig eerbetoon. De snikkende Paris Jackson bezorgde mij een brok in de keel. Klik hier voor een muzikaal eerbetoon.

Tags: , ,

Hail To The King Of Pop!

Posted in muziek on June 26th, 2009 by diedericky

6a00d83451cbb069e20112791d624828a4-800wi

d47u2rq5wlyotpecnkx1

Je kunt veel over Michael Jackson zeggen. Maar muziek kon hij maken. Ik ben ermee opgegroeid. Hij is nooit weggeweest. Tegen beter weten in bleef de hoop op een formidabele comeback. Die is nu vervlogen. Misschien waren de Beatles groter maar ‘The King of Pop’ regeerde langer. De koning is dood. Niet snel zal er iemand in zijn voetsporen treden.

Tags: , ,

Nieuw lied “Got Some” van Pearl Jam

Posted in muziek on June 22nd, 2009 by diedericky

Pearl Jam komt in september met een nieuwe plaat “Backspacer” genaamd. “Got Some” speelden ze  tijdens The Tonight Show with Conan O’Brien.

Ik zeg JA JA JA JA JA JA JA JA JA JA!

Tags: , ,