OM gaat te ver bij schreeuwer

Posted in actueel, juridisch, meningen on June 8th, 2010 by diedericky

 

Hij moet en zal in de cel blijven
 
media_xl_135731
Gepubliceerd: 20 mei 2010 in NRC-Next
Het OM laat zich door publieke verontwaardiging leiden. En dat is kwalijk.
Door Diederik Briedé

Nu het schreeuwincident op de Dam tijdens de Dodenherdenking weer enige tijd achter ons ligt, wordt het tijd voor enige reflectie.

We weten inmiddels dat het om een man gaat die een min of meer zwervend bestaan leidt. Iemand dus met een zwakke maatschappelijke positie. Opvallend genoeg maakte het Openbaar Ministerie aanvankelijk bekend dat de man zou worden vervolgd voor de schending van de openbare orde, een relatief licht vergrijp waarvoor hij maar enkele uren kon worden vastgezet voor verhoor.

Het land was te klein geweest als de man na enkele uren alweer op straat zou staan. Een dag later maakte het OM dan ook bekend de man ook het misdrijf ‘letsel door schuld’ ten laste te leggen. Als de man hetzelfde of een soortgelijk vergrijp had gepleegd waarbij niet heel Nederland getuige was geweest – bijvoorbeeld een eenvoudige vernieling onder invloed of naaktloperij – dan had het OM ongetwijfeld anders gereageerd.

Bij het door het OM veronderstelde oorzakelijke verband tussen het schreeuwen en de verwondingen kunnen vraagtekens worden gezet. Naar verluidt heeft de man alleen geschreeuwd, wat normaliter nog niet een paniekreactie tot gevolg hoeft te hebben. Inmiddels is ook bekend dat iemand anders in het publiek riep dat er een ‘bom’ was. Waardoor is dan de paniek veroorzaakt? Natuurlijk, de vreselijke gebeurtenissen in Apeldoorn staan in ons geheugen gegrift. Maar hier is meer aan de hand. Er waren eerdere incidenten, bijvoorbeeld de ontruiming van een station in Den Bosch vanwege een man in een jurk. Feit is dat mensen in de huidige tijd hypergevoelig zijn (gemaakt) voor alles wat vreemd of afwijkend is.

En daar houdt het nog niet op. Dinsdag werd bekend dat de man door het OM ook ‘feitelijke aanranding’ van de koningin, de kroonprins en diens echtgenote wordt verweten. Op basis daarvan is zijn hechtenis wederom verlengd. Het OM is duidelijk aan het doorslaan. Wat drijft het OM om er telkens een schepje bovenop te doen? Dat er nog nader onderzoek moet worden gedaan kan toch niet de reden zijn? Het betreft hier een vrij eenvoudig feitencomplex. Of is het OM inmiddels in zijn eigen mes gelopen? En is er geen weg meer terug dan te proberen voor zoveel mogelijk ankers te gaan liggen, in de hoop dat er tenminste één delict bewezen kan worden verklaard?

In de tussentijd is de man publiekelijk aan de schandpaal genageld, iets waarmee rechters in de strafmaat plegen rekening te houden. Rolt er daarom (mogelijk) een lagere straf uit de bus dan ‘het publiek’ verwacht, dan zijn de poppen weer aan het dansen. Een blamage voor het OM en de rechter is de ‘gebeten hond’.

Hoe het ook zij: de gang van zaken rond de schreeuwer had alles weg van een ad-hocstrategie van het OM om de man nog langer vast te houden. Een strategie die ten koste gaat van de rechten van het individu. In plaats van gepaste afstand te nemen en objectiviteit te betrachten laat het OM zich allereerst leiden door de ‘publieke verontwaardiging’. De waan van de dag regeert. En dat is kwalijk.

Diederik Briedé is advocaat in Almelo.

Tags: , , , ,

De Hoge Raad legt een bom onder de huidige ontruimingspraktijk

Posted in actueel, juridisch on October 13th, 2009 by diedericky

 

krakers-klagen-verkrotting-aan_5_460x0

 

In een arrest van 9 oktober 2009 heeft het hoogste rechtscollege in Nederland, de Hoge Raad, een principiële uitspraak gedaan die de grond onder de ontruimingspraktijk wegslaat. Kraken is en blijft strafbaar (met 4 maanden hechtenis of een boete) maar eenmaal binnen genieten zij op basis van de Grondwet de bescherming van het huisrecht. Een strafrechtelijke ontruiming door politie en justitie mag dan alleen plaatsvinden als de bevoegdheid daartoe expliciet in de strafwet is beschreven. De Hoge Raad stelt vast dat in het huidige strafrecht een expliciete bevoegdheid tot ontruiming ontbreekt! Ook in de politiewet staat nergens dat er ontruimd mag worden. Praktisch zou dit oordeel kunnen betekenen dat de in de grote steden de gebruikelijke maandelijkse ontruimingsrondjes van politie en justitie tot het verleden zullen behoren. Daar bestaat immers geen wettelijke grondslag voor. Dat wil overigens niet zeggen dat huiseigenaren nu vogelvrij zijn. Los van politie en justitie kan de eigenaar zelf gerechtelijke stappen tegen krakers ondernemen. Dan zal een huiseigenaar wel zelf naar de burgerlijke rechter moeten stappen en dus ook zelf de kosten hiervan moeten dragen. Consequentie van het arrest van de Hoge Raad is wel dat als de civiele rechter krakers tot ontruiming veroordeelt, zij eenmaal buiten alsnog door de politie in de kraag kunnen worden gevat. Krakers moeten zich dus wel even achter de oren krabben alvorens zij andermans huis in bezit nemen. Gegeven de uitspraak van de Hoge Raad zal de roep om een duidelijk wettelijk kraakverbod met bevoegdheid tot ontruiming luider klinken.

Tags: , ,

Dexia moet dokken (een beetje dan)!

Posted in actueel, games, juridisch on June 5th, 2009 by diedericky

cap-sud-dexia

Veel mensen zijn de dupe geworden van riskante beleggingsproducten die lange tijd werden aangebonden door banken en verzekeraars. De Dexia Bank spreekt het meest tot de verbeelding. Maar ook Levob en Aegon hielden zich hiermee bezig. Banken en verzekeraars gingen met aan consumenten geleend geld voor hun risico beleggen. Veel mensen, van studenten tot oude omaatjes zijn hier ingestonken. Beloofd werd dat er zoveel rendement zou worden behaald dat er vermogen zou worden opgebouwd. Soms ging dat goed, maar meestal liep het slecht af. Banken en verzekeraars hadden de consumenten niet voldoende geïnformeerd over aan deze producten verbonden financiële risico’s. In een neerwaartse economie bestond het risico dat men de inleg kwijt zou zijn en (in sommige gevallen) zelfs met restschulden zou achterblijven. Dat risico heeft zich verwezenlijkt. Rechters waren verdeeld over de schuldvraag en de hoogte van een eventuele schadevergoeding. Ons hoogste rechtscollege, De Hoge Raad, heeft vandaag in een drietal zaken geoordeeld dat banken en verzekeraars consumenten inderdaad in het ootje hebben genomen. Schade die consumenten hebben geleden als gevolg van hen aangesmeerde riskante beleggingsproducten moet worden terugbetaald. Maar dan komt het addertje onder het gras. Die schade ziet in principe op de restschulden. Die moeten worden kwijtgescholden. Maar een deel van de schade moet voor rekening van de consument blijven omdat deze wist of had kunnen vermoeden dat er met geleend geld werd belegd. (Probleem is echter dat veel mensen dit nu juist niet wisten!) De betaalde inleg, bestaande uit rente en aflossingen, komt onder bijzondere omstandigheden ook voor vergoeding in aanmerking. Dat is het geval als de betreffende bank of verzekeraar na onderzoek had kunnen weten dat de betreffende consument gelet op zijn inkomen zijn betalingsverplichting niet zou kunnen nakomen. Helaas is dit dus niet de gedroomde doch wel een typisch Nederlandse uitkomst. Banken en verzekeraars zijn ‘stout’ maar consumenten zijn ‘een beetje dom’ geweest. Dat laatste zal veel consumenten in het verkeerde keelgat schieten. Wat de praktijk met deze vlees noch vis uitspraken zal doen, moet nog blijken. Gelet op het ambivalente karakter van de uitspraken zijn procedures nog niet van de lucht. Lees er hier alles over.

Tags: , , ,

Berisping advocaat Enait is betutteling van de bovenste plank

Posted in actueel, games, juridisch, meningen on May 5th, 2009 by diedericky

zitten_1_173496e

© Illustratie van Ruben L. Oppenheimer (NRC)

Advocaat Mohammed Enait is door de advocatentuchtrechter berispt omdat hij weigert op de staan voor de rechter. Daaruit zou diens gebrek aan respect voor de rechtelijke macht blijken. Wat een betutteling! Het enkele feit dat Enait als raadsman werkzaam is, maakt al dat hij onderdeel uitmaakt van ons gerechtelijk systeem. Hij zal daarin zijn rol van raadsman moeten ’spelen’, gelijk elke andere advocaat. Of hij nu moslim is of niet. Of hij blijft zitten of niet. Bij zijn beëdiging als advocaat heeft Enait de eed of belofte afgelegd, inhoudende: “Ik zweer (beloof) getrouwheid aan de Koning, gehoorzaamheid aan de Grondwet, eerbied voor de rechterlijke autoriteiten, en dat ik geen zaak zal aanraden of verdedigen, die ik in gemoede niet gelove rechtvaardig te zijn.” Hij heeft dus al gezworen eerbied te zullen hebben voor de rechtelijke macht. In de Advocatenwet staat alleen dat advocaten “staande pleiten, gekleed in het kostuum bij het bijzondere reglement op dat onderwerp bepaald, des goedvindende met gedekten hoofde”. Hier staat niet dat advocaten moeten opstaan voor de rechter. Dus waarom nog vasthouden aan dit ritueel? Respect verdien je. Respect kun je niet afdwingen door het handhaven van rituelen uit vervlogen tijden. Want tijden veranderen. Maar kennelijk niet voor de Orde van Advocaten. Weet de tuchtrechter niet dat je als advocaat bij menig kantonrechter ook niet in toga hoeft te verschijnen? Of wil de Orde ook kledingvoorschriften gaan handhaven? En haal het als advocaat niet in je hoofd om met ‘gedekten hoofde’ binnen te komen want je maakt jezelf alleen maar belachelijk. In de regel houden rechters helemaal niet van dit soort uiterlijke poespas in de rechtszaal. Het is echt een non-issue: advocaten worden bijna altijd pas in de rechtszaal geroepen als de rechter daar zelf al lang en breed achter de tafel heeft plaatsgenomen. Zodoende komen advocaten bijna altijd staand binnen. Of ze het nu willen of niet. Kruipen zal voor advocaat Enait geen optie zijn. Dat zou helemaal een verkeerde indruk geven. Als advocaat van zijn eigen zaak roept Enait natuurlijk moord en brand. En niet zonder reden. Opstaan is chic maar geen (afdwingbare) wet van meden en perzen.

Tags: , ,

Zembla: gijzeling in Almelo

Posted in actueel, juridisch on November 24th, 2008 by diedericky

 

 

Zelden zag ik een zodanig tendentieuze uitzending van Zembla als die van afgelopen zondag 23 november jongsleden. Een uitzending met als onderwerp de gijzeling van een wethouder en enkele gemeentemedewerkers door een Turkse horecaondernemer afgelopen juni. Deze horecaondernemer had op een bepaalde locatie in de Almelose binnenstad een horecazaak. Het geval wil dat de locatie op termijn zal verdwijnen als gevolg van stadsvernieuwing. Het programma suggereert dat de man tot zijn daad is gekomen vanwege de tegenwerking die hij van de gemeente had ondervonden. Kennelijk moet er voor zijn daad begrip worden opgebracht. Onzin natuurlijk. De argumenten waarmee Zembla komt overtuigen allerminst. Zo zou het huurcontract van 10 naar 5 jaar zijn teruggebracht. Uit de uitzending bleek niet duidelijk van wie de zaak nu werd gehuurd. Hoe dan ook: met het terugbrengen van de contractsduur heeft de man kennelijk ingestemd. Afspraak is afspraak. Dan kan hij daar later niet over klagen. Verder zou de gemeente de benodigde vergunning(en) niet willen afgeven dit terwijl een illegaal terras van een andere horecaondernemer wel wordt gedoogd. Ook dit overtuigt niet. De overheid mag plannen maken en handhavend optreden. Het is de verantwoordelijkheid van de ondernemer om ervoor te zorgen dat hij tijdig over de benodigde vergunningen beschikt. Het heeft er alle schijn van dat de man zonder vergunningen op eigen houtje is begonnen. Dat een andere horecaonderneming de dans weet te ontspringen riekt weliswaar naar willekeurig overheidsoptreden maar ontslaat de ondernemer niet om zijn eigen zaakjes op orde te hebben. Bovendien vertoont het door Zembla aangevoerde voorbeeld van het illegale terras niet veel gelijkenis met de kwestie van de man. Resteert nog het argument dat enkele raadsleden banden zou onderhouden met andere horecaondernemers. So what? Wat heeft dat met deze kwestie te maken? Verder kwam nog een grondaankoop van de wethouder aan bod waar een luchtje aan zou zitten. Ook hier vraag ik mij wat het verband is met de kwestie van gijzeling. Het dient kennelijk alleen als argument om de gemeente in een kwaad daglicht te zetten. Onderbelicht in de uitzending bleef de opmerking van de echtgenote van de man dat er 200.000 euro in de zaak was geïnvesteerd en dat alles op haar naam stond. De advocaat van de echtgenote heeft zich tegenover RTV Oost laten ontvallen namens haar achter de verzekeringspenningen aan te willen gaan.

Tags:

Draag af die winst (uit onderhuur)!

Posted in actueel, juridisch, meningen on September 18th, 2008 by diedericky

 onderhuur

De betekenis van deze uitspraak kan niet worden onderschat. Het gerechtshof veroordeelt de huurster in kwestie tot betaling van een forse schadevergoeding ter hoogte van € 13.000 aan de woningcorporatie. Dit is de winst die deze huurster ‘over de rug’ van de woningcorporatie heeft gemaakt. Het hof heeft zelfs substantieel meer schadevergoeding toegewezen dan de kantonrechter in eerste aanleg heeft gedaan. En dat alles in een spoedprocedure, waarin rechters veelal terughoudend zijn. Terughoudend is het hof zeker niet. De vraag of schade is geleden beantwoordt het hof volmondig bevestigend. Onderhuur leidt tot extra kosten in verband met de bouw van extra woningen en de leefbaarheid van de buurt. Dat is nogal abstract maar de wet biedt op dit punt uitkomst. Abstracte schade kan worden gefixeerd op de winst die is geboekt. Het hof had naar mijn smaak de schade ook concreter kunnen invullen. De huurster heeft de woningcorporatie de mogelijkheid ontnomen om de maximaal redelijke huurprijs te ontvangen. Deze had de woningcorporatie kunnen vragen van een nieuwe gegadigde voor de woning als de huurster in kwestie de huurovereenkomst netjes had opgezegd. Het hof zegt dat de woningcorporatie de schade ‘aannemelijk’ moeten maken. Dat is niet eenvoudig. Het vereist, net als in deze zaak, de medewerking van de betreffende onderhuurders. Want hoe anders kom je er achter of en zo ja welke hogere huurprijs de onderhuurder aan de huurder / onderverhuurder betaalt? Niet alle onderhuurders zullen even ‘happig’ zijn om deze informatie vrijwillig prijs te geven. Ook hen hangt immers een ontruiming boven het hoofd. Sommige onderhuurders zullen het op een akkoordje willen gooien, bijvoorbeeld door pas informatie te (willen) verschaffen in ruil voor andere (tijdelijke) woonruimte elders. Iets dergelijke zal in dit geval ook wel zijn gebeurd. Hoe het ook zij: deze uitspraak schept een mooi precedent. Huurders moeten weten dat zij bij geconstateerde illegale onderhuur de pineut zijn. Het is een mooi wapen in de strijd tegen onderhuur en ter bevordering van de doorstroming op de sociale woningmarkt. Daarbij plaats ik wel een kanttekening: de huurster kan van de uitspraak in cassatie gaan of een bodemprocedure tegen de woningcorporatie beginnen. Maar gezien de niet mis te verstane bewoordingen van dit arrest zal de huurster daaraan nog een flinke kluif hebben.

 Voor de integrale uitspraak zij verwezen naar deze link: BF1347

Tags: