Dixie Chicks – Taking the Long Way – recensie

Posted in muziek on March 27th, 2009 by diedericky

uvdw_dixie

TakingtheLongWay.0.0.0x0.500x500

Laat ik iets schrijven over de Dixie Chicks. Dit zal niet iedereen wat zeggen, want de Dixie Chicks is een van oorsprong Country & Western damesband uit Dallas, Texas. De Chicks bestaan al sinds 1989, in diverse samenstellingen, maar braken in hun thuisland pas echt goed door in 1995 toen Natalie Maines leadzangeres werd. In 2006 beging zij echter een doodzonde toen zij zich tijdens een concert in Engeland kritisch uit te laten over de oorlogszucht van ex-president Bush. Iets in de trant van “wij schamen ons dat de president uit Texas komt”. Dat werd de dames in het oerconservatieve countrywereldje niet in dank afgenomen. In tijden van oorlog moet je namelijk kritiekloos achter de president staan anders ben je geen rechtschapen patriot. Stelletje hypocrieten! De Chicks  kregen het zwaar te verduren: iedereen boos, fans, platenmaatschappij, pers etc.. Over deze gebeurtenissen werd de interessante documentaire ‘Shut up and Sing’ gemaakt die onlangs noch op TV werd uitgezonden. Deze is hier te zien. Met het album ‘Talking the Long Way’ werden de criticasters danig de mond te gesnoerd. Het is een album vol goed in het gehoor liggende melodieuze popcomposities met mooi gezongen harmonieën. De nummers zijn ook door de dames zelf gecomponeerd en ingespeeld. En dat is knap. Leading lady Natalie Maines neemt terecht die de meeste zangpartijen voor haar rekening, daarbij zowel vocaal als instrumentaal ondersteund door de beide andere dames: Martie Maguire en Emily Robison. Thema’s als de vrijheid van meningsuiting, politiek en liefde passeren de revue. Kortom: goede muziek die ook nog ergens over gaat. En gelukkig voert de countrysfeer niet de boventoon. Hier dus niet de alom bekende karakteristieke ‘snik’ in de stem. Uitschieters zijn: “Not Ready to Make Nice“, “Easy Silence“, “The Long Way Around” en het mooie “Voice Inside My Head“.

Tags: ,

Detector fun

Posted in actueel on March 21st, 2009 by diedericky

Zwaffel Zwaffel1 Zwaffel2Zwaffel3

Van een klant kocht ik met grote korting een metaaldetector, een bijbehorende hoofdtelefoon en een zogenaamde pinpointer, voor het preciezere werk. Met dollartekens in onze ogen vertrokken goede vriend Gerbrand en ik naar de Engbertsdijksvenen, bij uitstek de plek waar mensen keiharde pecunia zouden verliezen. Wij vonden een blikje, wat zilverpapiertjes, een ijzerklomp, waxinelichtjes, en grote verroeste ijzeren ring. Geduld is een schone zaak.

Tags: , ,

Woonrecht in andermans huis?

Posted in actueel on March 11th, 2009 by diedericky

036krakers

In navolging van enkele andere rechters in het land oordeelde de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam in een uitspraak van 12 februari 2009 (LJN: BH2775) dat het strafrecht voor het OM geen expliciete bevoegdheid schept om gekraakte gebouwen te ontruimen. Eenmaal binnen, worden de nieuwe bewoners (lees krakers) beschermd op grond van de Grondwet.

De uitspraak heeft tot grote (politieke) commotie geleid. Nogal overdreven, zeker nu een andere voorzieningenrechter van nota bene dezelfde rechtbank Amsterdam in een op 9 maart jl. gepubliceerde uitspraak (LJN: BH5194) over een ander kraakconflict heeft geoordeeld dat krakers ‘gewoon’ kunnen worden ontruimd en hun beroep op de grondrechten niet opgaat.

Na deze twee uitspraken, die op gespannen voet met elkaar staan, dringt zich wel de vraag op: Bestaat er zoiets als woonrecht in andermans huis?

In de strafwet staat niet met zoveel woorden dat er ook ontruimd kan worden. Maar dat betekent niet dat kraker mogen blijven zitten. Het wetboek van strafrecht staat vol met strafbaar gestelde feiten, maar handhavingsbevoegdheden komen daar niet in voor. De rechtbank heeft in de uitspraak van 12 februari duidelijk uit het oog verloren dat de strafbaarstelling van het kraken strekt tot bescherming van de rechthebbende die zijn of haar eigendom aangetast ziet. De bevoegdheid tot optreden is, naar mijn mening, in het strafbaar stellen van het kraken ‘ingebakken’.

Ware dit anders, dan zou de politie nooit een einde zou kunnen maken aan elk ander strafbaar feit, zoals bijvoorbeeld openlijke geweldpleging (waaraan sommige krakers zich bij ontruimingen schuldig maken) omdat dit niet expliciet in het desbetreffende artikel staat vermeld. Ander voorbeeld: als een auto lange tijd op dezelfde plek geparkeerd staat, dan kan deze toch ook niet zomaar worden opengebroken en worden gebruikt? Letterlijk staat in de Politiewet dat de politie tot taak heeft in ondergeschiktheid aan het bevoegde gezag en in overeenstemming met geldende rechtsregels te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven.

Dat betekent (ook) dat de politie een einde kan maken aan een kraakactie.

004krakers

Dan is de volgende vraag of het kraakverbod in de huidige wet moet wijken voor artikel 12 van de Grondwet? Laatstgenoemd artikel schrijft voor dat het binnendringen van een woning zonder toestemming van de bewoner alleen is toegestaan in bij de wet genoemde gevallen. Niet vergeten moet worden dat dit recht op bescherming van de woning in 1815 (!) in de Grondwet terecht is gekomen. Er was ten nog geen kraakprobleem. Tegen deze achtergrond kan het niet zo zijn dat de Grondwet wederrechtelijke binnendringers (krakers) beoogt te beschermen tegen handhaving van de openbare orde door de politie. Ware dit anders, dan wordt strafbaar handelen immers beloond.

In de nieuwe uitspraak oordeelt de voorzieningenrechter terecht dat het recht om in een huis te wonen niet betekent dat een kraker nooit zou kunnen worden ontruimd. “Dat kan niet de bedoeling van dit grondrecht zijn”, aldus de voorzieningenrechter.

Als om welke reden dan ook het OM zelf niet ontruimt, rest de eigenaar altijd nog een gang naar de burgerlijke rechter. Krakers verblijven tegen opzichte van de eigenaar immers zonder (zijn / haar) toestemming in het gebouw. En dat is onrechtmatig. De burgerlijke rechter zal de ontruiming ook daadwerkelijk uitspreken als de eigenaar aantoont dat hij op korte termijn het gebouw gaat gebruiken. Anders dan bij de strafrechtelijke ontruiming (waar het OM optreedt) zal de eigenaar de civiele ontruiming(sprocedure) zelf moeten bekostigen.

003krakers

Al met al ben ik van mening dat de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van februari jl. in strijd is met de wet. Een andere rechter van dezelfde rechtbank denkt hier duidelijk anders over. In hoger beroep en zonodig in cassatie kan de juridische misslag van de rechtbank Amsterdam worden rechtgezet. Het zou een misvatting zijn om de uitspraak van februari jl. als vrijbrief tot straffeloos kraken te beschouwen. Zeker nu er een nieuwe uitspraak ligt die hier haaks op staat. Één zwaluw maakt nog geen zomer. De gemeente Amsterdam heeft al benadrukt dat de ontruimingsrondjes gewoon doorgaan. Die opstelling is te prijzen. Voorkomen moet worden dat in de grote steden weer Wild West taferelen ontstaan.

Tags: , ,

Whisper Island recensie / review

Posted in film on March 10th, 2009 by diedericky

WhisperIsland20077559e gefpi2f9k0fxmlloza7

bscap00083

Twee tieners Sam Dalton en  J.T. Swinton gaan op aanwijzingen van hun stokoude tante Christine op zoek naar een oude schat, die – naar verluidt – op het nabijgelegen ‘Whisper Island’ is verborgen. Daarmee hopen zij te voorkomen dat de ranch van hun tante bij opbod wordt verkocht. Maar de tijd dringt. In flashbacks wordt het verleden van Christine ontrafeld: het complot om de schat te stelen, de intriges en de liefde.  Een ongecompliceerde, positieve en geweldloze (romantische) familiefilm. De acteurs doen hun best maar het zijn vooral de prachtige beelden van Antelope Island, het grootste eiland in de Great Salt Lake in Utah, die het ‘m doen.

Tags: , ,

Milk recensie / review

Posted in film, meningen on March 6th, 2009 by diedericky

milk-poster-sean-penn 6a00d83451bc8469e20105362182ad970c-500wi

c77b212

In het waargebeurde ‘Milk’ speelt Sean Penn, Harvey Milk, de eerste gekozen homoseksuele volksvertegenwoordiger / bestuurder van San Francisco anno 1977. Elf maanden later werd hij samen met de burgemeester doodgeschoten door voormalig collega-wethouder Dan White. We volgen Milk op de lange weg die hij had te gaan en zijn strijd tegen discriminatie. Het is een intrigerende film geworden met een even tragisch als dramatisch slot. De film weet de tijdgeest van de jaren 70 goed te vangen door op originele wijze authentieke beeldfragmenten te vermengen met in scene gezette delen. Heteroseksueel Sean Penn geeft op zeer innemende wijze gestalte aan Milk en toont zowel de sterke en zwakke punten van het personage. Penn brengt het Milk zo tot leven, dat je jezelf erop betrapt er niet meer bij stil te staan dat je naar een acteur zit te kijken. Dan ben je echt een goeie! Helemaal terecht dat hij hiervoor een Oscar heeft gekregen. Hoewel de film om Milk draait weet Josh Brolin, Dan White op intrigerende wijze neer te zetten. Duidelijk een man met grote problemen. Mooie film!

Tags: , , ,

Lente in aankomst

Posted in actueel on March 5th, 2009 by diedericky

Je kunt al zien dat de lente eraan komt. Ik heb ook genoeg van dat koude en natte weer!

IMG_3814

Tags: , , ,

Body of Lies – recensie / review

Posted in film, meningen on March 5th, 2009 by diedericky

0758774_big

Body of Lies 48705

Europa wordt opgeschikt door enkele grote aanslagen. Brein achter de aanslagen is Osama Bin…euh… Al Saleem (Alon Abutbul). CIA baas Edward “Ed” Hoffman (Russell Crowe) stuurt zijn beste man Roger Ferris (Leonardo DiCaprio) naar de regio om met behulp van de nieuwste snufjes te speuren naar Al Saleem. Echter blijkt deze niet voor een gat te vangen. De film schetst een onthutsend beeld van de internationale terroristenbestrijding. Iedereen gebruikt elkaar (tegen elkaar) en de bedrieger wordt bedrogen. Dat levert wel een goed in elkaar stekend plot op. Daarbij is het decor van stoffige straatjes vol met mensen enerzijds en lege woestijnen anderzijds erg geloofwaardig. Minder geloofwaardig is DiCaprio als undercoveragent in het Midden Oosten. Een degelijke acteur hoor, maar onbedoeld grappig als hij als Arabier verkleed gaat. Bovendien gedraagt Ferris zich gedurende het grootste deel van de film als een regelrechte ‘asshole’, wat het lastig maakt je met hem te identificeren. Ook de obligate liefdesgeschiedenis van Ferris met een Arabische schone Aisha (Golshifteh Farahani ) doet daarom wat geforceerd aan. Het meest tenenkrommende moment in de film is toch wel de moralistische preek die Ferris aan het einde van de film tegen de terroristenleider afsteekt. Russel Rowe doet het wat dat betreft beter als voluptueuze, manipulatieve en niemandsontziende CIA-baas. Maar de show wordt vooral gestolen door Mark Strong. Hij geeft gestalte aan Hani, het hoofd van de Jordaanse geheime dienst, en maakt van hem een innemende, gedistingeerde man. Maar is hij wel te vertrouwen? Al met al een aardig film die echter niet zal beklijven.

Tags: , ,