Zomergast Jaap van Zweden (mening)

Posted in meningen, televisie on August 30th, 2009 by diedericky

Jaap_van_Zweden_copyright_Bert_Hulselmans_(resized)jaapvanzweden

Jaap van Zweden, de violist en dirigent, was de laatste Zomergast bij de VPRO. Het werd een interessant portret van een man die een duidelijke dualiteit in zich herbergt. Enerzijds is hij de getalenteerde maar ook eenzame musicus en anderzijds het Amsterdamse straatvoetballertje met het hart op de tong. Vooral dat laatste maakte dat de van gestalte kleine Jaap met kop en schouders boven de andere Zomergasten uitstak. Met zoveel oprechte openhartigheid had interviewster Margriet van der Linden een makkelijke avond. Wel vroeg zij soms naar de bekende weg zodat het leek alsof zij niet altijd goed luisterde. Iets te vaak reageerde Jaap van Zweden met de woorden “dat zei ik net”. Desondanks mooie televisie.

Tags: , ,

CQC recensie

Posted in televisie on August 29th, 2009 by diedericky

9b98fe35-09fd-363b-90a2-36cc73157955

Gisteren was de eerste aflevering van CQC. Ik zapte er toevallig langs. Dit is een nieuw programma van Beau van Erven Dorens. Het moet een zogenaamd grappig, brutaal en verrassend programma zijn. Probleem is dat de corporale Beau helemaal niet grappig noch verrassend is. RTL Boulevard deed hij op zijn ironische manier wel aardig. Maar een eigen programma dragen, kan hij niet. Zo ging Beau langs bij de najaarspresentatie van RTL4 (hoe afgezaagd is dat?) en bevestigde nog eens het hoge ons-kent-ons gehalte in het Nederlandse omroepwereldje. Niets brutaals of grappigs aan. Een secondant werd het Binnenhof opgestuurd om enkele ministers zogenaamd het vuur aan de schenen te leggen.  Maar niet heus. Het gebrek aan echte grappige fragmenten moest worden gecompenseerd met later toegevoegde – kennelijk ook grappig bedoelde – effecten en overdreven schokkerige cameravoering. Meer woorden maak ik er niet aan vuil. Slechte televisie.

Tags: , ,

Fight Club – recensie / review

Posted in actueel, film on August 22nd, 2009 by diedericky

image.php fight_club_020fight-club

Fight Club is een klassieker uit 1999. De gevoelsarme naamloze hoofdpersoon, gespeeld door Edward Norton, leidt een nietszeggend bestaan, heeft een onbeduidende kantoorbaan en een appartement vol Ikea- spullen. Vanwege slapeloosheid besluit hij allerlei soorten zelfhulpgroepjes te bezoeken. Alleen daar, tussen de verslaafde, geestelijk of lichamelijk zieke mensen kan hij zijn emoties de vrije loop laten. De oplossing blijkt van korte duur. Hij ontmoet Marla Singer (Helena Bonham Carter) die net als hij als een ramptoerist op praatgroepsessies aanwezig is. De hoofdpersoon voelt zich door haar bedrogen. Dan ontmoet de hoofdpersoon de flamboyante Tyler Durden (Brad Pitt), een zeepverkoper, die in alles de tegenpool van de hoofdpersoon is. Tyler vindt dat mensen in de huidige tijd hun eigenwaarde hebben verloren. Mensen moeten weer gaan ‘voelen’ in plaats van consumeren. Om zijn punt te maken vraagt Tyler de hoofdpersoon om hem een klap te geven. Er ontstaat een vuistgevecht en na afloop voelen beiden zich als herboren. Ze besluiten een ondergrondse vechtclub op te richten, dat een groot succes wordt. Wat echter begint als een uitlaatklep voor opgekropte emoties, verandert al snel in een georganiseerde gewelddadige beweging. Het thema dat mensen in de huidige tijd niet meer in contact met hun eigen emoties staan, wordt hier op ingenieuze en pijnlijke wijze verbeeld. De film bevat één van de beste plotwendingen ooit. Er zit echter geen sprankje hoop in de film en het expliciete getoonde geweld kan kijkers afschikken. Ook vanwege de lengte van de film (119 minuten) is dit in meerdere opzichten een lange pijnlijke zit. Het slotstuk is erg ongeloofwaardig. Toch is dit een aanrader vanwege het sterke spel van Edward Norton en Brad Pitt.

Tags: , , ,

Crank: High Voltage – recensie review

Posted in film, meningen on August 14th, 2009 by diedericky

crank_high_voltage_poster2 crank-high-voltage-20090409032856082_640w

2009_crank_high_voltage_002

Een vervolgfilm is vaak meer van hetzelfde. Meestal stelt een vervolg teleur. Denk aan The Matrix Reloaded. In Crank: High Voltage is het script absurder, de explosies groter, het camerawerk nog schokkender. Alles is (nog verder) over de top. Het origineel wordt daarmee overtroffen. De film begint waar het origineel eindigt. Na zijn val uit de helikopter wordt het (zo bleek in het eerste deel) ijzersterke hart van Chev Chelios (Jason Statham) door de Chinese maffia gestolen en vervangen door een kunsthart. Natuurlijk is Chelios razend en zet hij de achtervolging in. Net als in het eerste deel laat hij een spoor van vernieling achter. Onderweg moet Chelios herhaaldelijk zijn hart op allerlei mogelijke manieren opladen. Zie bijvoorbeeld het plaatje hierboven. De film is doorspeend met (soms wat platte) humor. De kinetische cameravoering en de snelle montage is werkelijk fantastisch. Leuk is het gastoptreden van de onlangs overleden David Carradine als Chinese maffiabaas. Dom popcornvermaak van de bovenste plank. Ik kijk nu al uit naar het derde deel.

Tags: , , ,

Duplicity – recensie / review

Posted in film on August 12th, 2009 by diedericky

duplicity_2 Duplicity_l

duplicity

Duplicity gaat over bedrijfsspionage. Een farmaceutische bedrijf staat op het punt om een nieuw product te lanceren waarmee zij hoopt de grootste marktpartij te worden. Een concurrerend bedrijf schakelt Ray Koval (Clive Owen) een voormalig MI6-agent, en Claire Stenwick (Julia Roberts) een voormalig CIA-agente, als bedrijfsspionnen in om de blauwdruk van het product nog voor de lancering in handen te krijgen. De film begint nogal verwarrend maar gaandeweg wordt alles in flashbacks uitgelegd. Het script is inventief. Helaas schort er het nodige aan de uitvoering. Julia Roberts en Clive Owen zijn niet minsten maar van enige chemie tussen de beide hoofdrolspelers is geen sprake. De gevatte dialogen worden met name door Clive Owen uiterst monotoon en onnatuurlijk afgedraaid. Het grootste deel van de film kijkt Julia Roberts alsof ze in een constante staat van depressiviteit verkeert. Het thema van geliefden die elkaar in professioneel opzicht de loef afsteken, zagen we als eens eerder in de film ‘Mr. & Mrs. Smith’. Anders dan bij Robert en Owen was (en is) er bij Jolie en Pitt wel chemie en had ‘Mr. & Mrs. Smith’ meer vaart, actie en humor. Wel is aardig dat de film, anders dan de meeste thrillers uit de VS, geheel geweldloos is.

Tags: , , ,

Schiermonnikoog

Posted in actueel, foto's on August 9th, 2009 by diedericky

Witte bijna verlaten stranden. Ongerepte natuur. En dat allemaal in Nederland. Wat een mooi eiland!

IMG_4928

IMG_5006 IMG_4995 IMG_4804 IMG_4835 IMG_4923 IMG_4868 IMG_4993

Tags: ,