The Proposal – filmrecensie

Posted in film on September 29th, 2009 by diedericky

400x400-TheProposal proposal_231013e Ryan Reynolds and Sandra Bullock in THE PROPOSAL (2)

The Proposal is een romantische komedie zoals er 12 in een dozijn gemaakt worden. Het verhaaltje is simpel. Margaret Tate (Sandra Bullock) is een ijskoude New Yorkse uitgeefster en Andrew Paxton (Ryan Reynolds) is haar goedbedoelde secretaris. Als blijkt dat Margarets visa verloopt en zij vanwege haar Canadese nationaliteit dreigt het land te worden uitgezet, chanteert ze Andrew om met haar een schijnhuwelijk aan te gaan. Tegen wil en dank neemt Andrew, Margaret ter introductie mee naar een familie-uitje in Alaska. Eenmaal ter plaatse stapelen de misverstanden en de netelige situaties zich op. Er is van alles mis met de film. Het basisidee is verre van origineel want het doet sterk denken aan Green Card (1990) met Gérard Depardieu en Andie MacDowell. Verder is film uiterst ongeloofwaardig en heeft het een voorspelbaar verloop. Tate komt snel tot inkeer, zij en Andrew worden verliefd etc etc… Het is vooral aan Sandra Bullock te danken dat de film niet tot een bedenkelijk niveau afdaalt. Met haar geacteerde klunzigheid tovert zij op sommige momenten toch een glimlach op je gezicht. En de beelden van Alaska zijn mooi. Verstand op nul.

Tags: , , ,

La Linea (The Line) filmrecensie

Posted in film on September 27th, 2009 by diedericky

2uj5cex theline

34hyiwx

Salazar (Andy Garcia) staat aan het hoofd van Mexicaans drugskartel maar heeft als gevolg van ziekte niet lang meer te leven. Tot ongenoegen van zijn eigen (buitenechtelijke) zoon Diablo (Jordi Vilasuso), heeft Salazar de macht overgedragen aan de niet bij de familie horende maar keiharde ‘Pelon’ (Easi Morales). Om Pelon te overvleugelen probeert Diablo alvast met enkele Afghaanse terroristen afspraken te maken over het transport van drugs uit Afghanistan naar de VS. Ondertussen wordt Pelon opgejaagd door de emotioneel labiele huurmoordenaar Mark Shields (Ray Liotta) die zich op zijn beurt inlaat met de vriendelijke prostitué Olivia (Valerie Cruz). De film kent een wat onduidelijk begin omdat niet de moeite genomen om karakters goed te introduceren. Na verloop van tijd ontvouwt zich toch een boeiend verhaal vol actie en intriges. De acteurs doen goed hun best maar het blijft soms gissen naar hun drijfveren. De ontknoping is bijzonder verrassend. De straatbeelden van de stad Tijuana, waar de film is opgenomen, ademen die typische Midden-Amerikaanse sfeer uit maar halen jammer genoeg ook de vaart uit de film. Al met al een goede thriller.

Tags: , , , ,

Anouk – ‘’For Bitter Or Worse’’ muziekrecensie

Posted in actueel, muziek on September 20th, 2009 by diedericky

25je5bp

Over “For Bitter Or Worse”, de nieuwe plaat van zangeres Anouk is al veel geschreven. De plaat zou grotendeels zijn gebaseerd op het turbulente (Bitter Or Worse) liefdesleven van de zangeres. Afgaand op de hoes heeft Anouk veel spreekwoordelijke klappen opgelopen. Levert dat een goede plaat op? Gedeeltelijk. De plaat begint sterk met “Three Days In A Row” dat een aanstekelijke hook heeft maar naar mijn mening iets teveel in herhaling valt. Een goed begin wordt slap vervolgd met “In This World”, dat een aardige melodie heeft maar wordt verknald door het rare overdreven Engelse accent dat Anouk opzet. “Woman” is een aardige ballade maar de “oehoe oehoe hoooo’s” doen pijn aan mijn oren. “Lay it Down” is de beste track van de plaat want het is Anouk zoals ik haar graag hoor: gewoon rechttoe rechtaan rockend. “8 Years” borduurt slim voort op “Lay it Down” en is van hetzelfde laken een pak. Hierna volgt “My Shoes”, waarin de zangeres zwelgt in zelfbeklag (ja ze heeft het zwaar) is een niet onaardig rustpunt maar weet niet helemaal te beklijven. Het Beatleske, met opzwepende drum en orgelpartijen doorspeende, ‘Walk the Bay” is een ietwat vreemde eet in de bijt maar vormt een welkome afwisseling in het geheel. “Hold on” is een grote misser door met name de tenenkrommende Engelse tekst. “Lovedrunk” doet denken aan het werk van Amy Whinehouse en is lekker aanstekelijk. In “Faith In my Moon” gaat Anouk met succes de blues- en soulkant op en etaleert zij haar zangkwaliteiten. Het titelnummer is een stemmige langzaam opbouwende ballade over verlies en verdriet. Een beetje ‘cheesy’ maar waardige afsluiter.

Tags: , , ,

Year One filmrecensie

Posted in film on September 18th, 2009 by diedericky

year_one_movie_poster9

alg_year_one Year One movie image Jack Black and Michael Cera (8)

Van Jack Black krijg ik nooit genoeg. Black is niet zo’n typische ‘mooie’ Hollywood acteur. Nee, Jack is klein van stuk en redelijk dik maar daarom ook menselijk en ontwapenend. Zo ook in ‘Year One’. We maken kennis met twee neanderthalers, de mislukte jager Zed (Jack Black) en zijn goede vriend, de naïeve voedselverzamelaar Oh (Michael Cera). Wat hen bindt zijn hun vruchteloze pogingen om de dames van hun dromen te veroveren. Maar niet getreurd want Zed denkt dat hij geboren is om grootse daden te verrichten. Op een dag eet hij van de (verboden) vrucht van de boom der wijsheid en wordt hij samen met Oh, wiens hut per ongeluk door Zed in de fik wordt gestoken, door het stamhoofd uit het dorp verbannen. Vervolgens raken Zed en Oh verzeild in allerlei Bijbelse gebeurtenissen die zich net iets anders voltrekken dan je had verwacht. Het script is een bij elkaar geraapt zooitje en helaas is de humor van een bedenkelijk niveau. Wat de film toch de moeite waard maakt, is het spel tussen Black en Cera. Black is goed op dreef als overmoedige mislukkeling met teddybeercharisma. De sullige en droge Cera laat zich volledig door Zed meeslepen in alle ellende. Uiteindelijk komt alles goed en geeft de film je toch een goed gevoel. Maar Jack verdient beter!

Tags: , , ,

Pearl Jam Backspacer – muziekrecensie

Posted in muziek on September 15th, 2009 by diedericky

backspacer-cover-700x726

3839239099_d30cb4a999 3861663079_9f35b52488

Naar nieuw werk van de Amerikaanse rockband Pearl Jam kijk ik altijd uit. Nu weet ik ook wel dat de band het niveau van de debuutplaat ‘Ten’ nooit meer heeft gehaald of zal halen. Toch voegt de band met elke nieuwe plaat een aantal ijzersterke nummers toe aan het al uitgebreide repertoire. En dat is met Backspacer niet anders. De band schiet uit de startblokken met vier aanstekelijke punkrocksongs “Gonna See My Friend”, “Got Some”, “The Fixer” en “Johnny Guitar”. “Got Some” en “Johnny Guitar” zijn mijn persoonlijke favorieten. Afwisselend hard en zacht, lekker rockend en een climax aan het eind. De band neemt gas terug met de rustige en sfeervolle ballade “Just Breathe” dat doet denken aan het solowerk dat zanger Eddie Vedder enkele jaren geleden verzorgde voor de fantastische film “Into the Wild”. Geen Pearl Jam plaat is natuurlijk compleet zonder een lied waar zee en surfen metafoor staan voor belangrijke zaken in het leven. “Amongst The Waves” doet het meest denken aan “Given To Fly” dat is te vinden op Yield en werkt langzaam maar zeker toe naar een supermooie gitaarsolo. “Unthought Known” vind ik iets te veel lijken op “Love Boat Captain” van de plaat “Riot Act” en klinkt wat inspiratieloos. Het Ramones-achtige ”Supersonic” brengt gelukkig weer wat leven in de brouwerij. “Speed of Sound” is jammer genoeg een grote misser. Het nummer mist focus en een echte ‘hook’. De band herpakt zich met “Force of Nature”, een meeslepende rocker. Met “The End” wordt weer teruggepakt naar het eerdergenoemde rustieke solowerk van Vedder en is een gevoelvolle afsluitende ballade. Een geslaagde plaat!

Tags: , , ,

Star Trek (2009) filmrecensie

Posted in actueel, film on September 10th, 2009 by diedericky

6a00d8341c046f53ef01156f9a4eb5970c-800wi 2startrek460

alg_star_trek

Een nieuwe Star Trek film? Grappig toch hoe oude series en films in de huidige tijd worden gerecycled. Was vroeger dan alles beter? Is er een gebrek aan inspiratie in Hollywood? Feit is natuurlijk dat Star Trek een enorme fanbasis heeft. Niet zo gek dus dat dit fenomeen nieuw leven wordt ingeblazen. De nog in leven zijnde originele (70+) acteurs van stal halen, was natuurlijk geen goed idee. Logisch dus dat voor de hoofdrollen gekozen is voor jonge minder onbekende acteurs. Leonard Nimoy maakt nog wel zjin opwachting als de ‘oude’ Spock. Het begin van de film is eigenlijk een soort prequel en vertelt dus de ‘voorgaande geschiedenis’. Het laat zien hoe de jonge cadetten elkaar ontmoetten en uiteindelijk aanmonsteren op het ruimteschip USS Enterprise. Dit deel van de film is redelijk geslaagd. Probleem is wel dat de karakters nogal eendimensionaal zijn. Maar dat waren ze vroeger natuurlijk ook. Al snel moeten zij het opnemen tegen de losgeslagen Romulaanse kapitein Robau. Het geval wil namelijk dat de Federatie niet wist te voorkomen dat zijn thuiswereld Romulus ten onder ging. Robau zint op wraak en wil, al terugreizend in de tijd, alle planeten van de Federatie in een door zijn schip opgewekt zwart gat laten verdwijnen. De jonge acteurs geven de film een jeugdig elan maar kunnen het clichématige verhaal niet redden. Nergens wordt het echt spannend of verrassend. Het ziet er allemaal goed verzorgd uit en de bombastische muziek een schot in de roos. Aardig vermaak. Meer niet.

Tags: , , ,

District 9 filmrecensie

Posted in actueel, film on September 8th, 2009 by diedericky

poster_district_9 district-9-alien

district9hero_806x453 district-9-wikus-alien

De buitenaardse wezens zijn in 1982 geland. Niet in New York of Washington maar uitgerekend in Johannesburg. Zij worden samengedreven en verblijven in sloppenwijken, ver van de geciviliseerde wereld. Welkom in District 9. In de afgelopen 10 jaar probeert de regering vruchteloos de wapens van de wezens te ontgrendelen en voert het medische experimenten op hen uit. Als de spanning tussen de mensen en de wezens oploopt, besluit de overheid in te grijpen. Er wordt een militaire operatie op touw gezet met als doel om District 9 te ontruimen en de wezens naar een andere plek (District 10) te verhuizen. En iemand moet het vuile werk opknappen. De onbeduidende maar goedbedoelende naïeveling Wikus van de Merwe wordt gebombardeerd tot hoofd van de operatie. En dan gaat het goed mis. Meer zal ik niet verklappen. Ga er maar vanuit dat de film op een groot actiespektakel uitdraait. Alles klopt aan film. Sharlto Copley verdient een pluim voor zijn rol van Van de Merwe. Fantastisch hoe de acteur een onbeduidend mannetje kan laten ontpoppen tot antiheld. Ook de foeilelijke maar zeer menselijk gedragende wezens zijn een genot om naar te kijken net zo als de overweldigende actiescènes. Natuurlijk liggen thema’s als egoïsme, racisme, geweld en onderdrukking (lees apartheid) er duimendik bovenop maar nergens wordt het prekerig. En gelukkig is het ook geen tranentrekkend drama a la E.T.. Eindelijk een sciencefictionfilm met inhoud. Zijn er dan geen kleine smetjes? Tja, de bijrollen zijn nogal eendimensionale karakters. Verder komen we maar weinig over de wezens te weten. En het einde is spectaculair maar ietsje risicoloos. Als je helemaal niets met buitenaardse wezens hebt, zal deze film je niet van gedachten doen veranderen. Regisseur Neil Blomkamp is er één om in de toekomst goed in de gaten te houden. Hij hoort in het rijtje Steven Speelberg, Guillermo del Toro en Peter Jackson, welke laatste, niet geheel onverwacht, medeproducent van deze film blijkt te zijn. Tot nu toe de spectaculairste film van 2009. In oktober in de bioscoop! Gaat dat zien!

Tags: , ,