De bemoeizucht van bureau Jeugdzorg kent geen grenzen.

Posted in actueel, meningen on December 22nd, 2009 by diedericky

newsartimage_181981_415_9999_scl

Natuurlijk hoort de 14-jarige Laura Dekker thuis te zijn en niet over de wereldzeeën te zwerven. Toch krijg ik de indruk dat er tegenwoordig teveel wordt gedacht in de trant van ‘wat niet kan’ in plaats van ‘wat wel kan’. Elke ambitie wordt de kop ingedrukt door onze Rijksambtenaren. Ik herinner mij een aflevering van het tijdschrift National Geographic uit 1965 met een verslag van een soloreis rond de wereld van een 16-jarige jongen. Dat was een waar avontuur (om te lezen). De heisa rond Laura Dekkers ‘verdwijning’ en de inschakeling van bureau Jeugdzorg zal mogelijk averechts werken. Laura toont zich in ieder geval een inventieve jonge dame en weet iedereen mooi om de tuin te leiden. Dat heeft ook wel iets schattigs. Heeft Laura over twee jaar nog steeds de drang om rond de wereld te zeilen en beschikt zij over de vereiste deskundigheid, dan zie ik geen reden om haar tegen te houden. Tegenwoordig zijn schepen met de modernste snufjes uitgerust en zal zij ongetwijfeld traceerbaar zijn. Stel Laura dus op haar zestiende haar reis in het vooruitzicht, zo nodig onder begeleiding. Laura, maak je eigen dromen waar want niemand doet dat voor jou.

Surrogates – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 22nd, 2009 by diedericky

poster_surrogates 680_VFX_00004 bruce-willis-surrogates

 

De wereld wordt bevolkt door robots (surrogaten) die de mensen vanuit hun luie stoel(en) kunnen aansturen. Niemand hoeft niet meer de deur uit. Zo is er een volledig veilige samenleving ontstaan. Niemand loopt immers enig lichamelijk gevaar. Slechts klein groepje mensen heeft de robotten afgezworen en kiest voor een leven in een afgesloten reservaat. De orde moet immers gehandhaafd blijven. Het verhaal draait om mysterieuze moord die wordt gepleegd op een surrogaat waarbij niet alleen de robot zelf maar ook de diegene die deze aanstuurt het loodje legt. Het onderzoek wordt geleid door Tom Greer (een rol van Bruce Willis) die al snel op een samenzwering stuit rond een bijzonder wapen. Ondertussen voelt Tom zich steeds minder voor het gebruik van zijn robot. Het thema dat de echte wereld niet ‘echt’ is, kwamen we al eens tegen bij de Matrix filmtrilogie. Toch zet het aan tot nadenken. Is dit de toekomst? Anders dan bij de Matrix filmreeks wordt er in Surrogates niet oeverloos geouwehoerd maar is het een prima actiefilm geworden. De robots zien er net als mensen uit maar zijn toch net iets te ‘glad’ , te jong en te emotieloos. Ook de special-effects overtuigen. En Willis past de rol van antiheld natuurlijk prima. De onderliggende boodschap dat we moeten waken voor een wereld zonder menselijk contact wordt op deze manier zeer verteerbaar. Sommigen zullen vinden dat het thema niet voldoende wordt uitgewerkt. Zelf vind ik dat films vooral moeten onderhouden. En dat doet Surrogates. Missie geslaagd.

Tags: , , ,

This is it – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 20th, 2009 by diedericky

 

MJ-THIS-IS-IT2This-Is-It-Pic-11  michael-jackson-getty-392

‘’This is it’ is een aaneenschakeling van repetities die Michael Jackson, zijn musici en dansers hielden ter voorbereiding van de concertreeks die er echter nooit zou komen. Volgens de makers (AEG live en Sony) is de film  bedoeld als hommage aan de fans maar zal ongetwijfeld ook de kassa doen rinkelen. Over lijkenpikkerij gesproken: volgens de autopsierapporten zou de 50 jarige Jackson een lichamelijk wrak zijn geweest maar daar is tijdens de repetities weinig van te merken. De objectieve kijker ziet immers een man aan het werk die nog steeds goed kan zingen, een ongeëvenaard ritmegevoel heeft en redelijk veel energie heeft. Dan bekruipt je het gevoel dat Jackson misschien de concerten toch best aan had gekund.  Omdat de film als een ‘achter de schermen’ extraatje aanvoelt vraag ik mij af of de makers de nagedachtenis van Jackson een dienst bewijzen. Eenmaal van het podium af zakt ook de film als een pudding ineen. Er zijn geen interviews met Jackson over de komende concertreeks. Dat zou interessant zijn geweest. Jackson draagt bijna altijd een zonnebril en mompelt zo nu en dan wat over zijn liefde voor het milieu. De film liet mij achter met een wat teleurgesteld gevoel: het had zo’n mooie show kunnen zijn. Gelukkig zijn er ook concertregistraties verkrijgbaar uit Jacksons hoogtijdagen.

Tags: , , , ,

Het zijn net mensen – boekrecensie

Posted in boeken, meningen on December 16th, 2009 by diedericky

het-zijn-net-mensen joris-luyendijk-merlijn-doomernik

In ‘Het zijn net mensen’ doet Joris Luyendijk verslag van zijn belevenissen als correspondent voor het Midden-Oosten. Een lastig opgave zo blijkt. Samengevat komt het erop neer dat het middenoosten een (politieke) puinhoop is (vol dictatoren, corruptie onderdrukking etc. ) waar wij niets van (kunnen) begrijpen en de westerse media niet objectief over (kunnen) berichten. Vooral dat laatste is ontluisterend maar verbaast niet echt. Luyendijk schrijft goed en duidelijk. Ik krijg sterk de indruk dat Luyendijk vooral een erg serieus boek willen schrijven. Dat is hem ook gelukt.  Afgezien van wat geforceerde mopjes hier en daar, wordt het boek nergens echt geestig. Daar is Luyendijk duidelijk niet de persoon voor. Zo zonder lichtpuntjes bevestigt Luyendijk al het beeld dat veel mensen van het Midden-Oosten hebben en ligt het boek redelijk zwaar op de hand.

Tags: , ,

Love Happens – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 14th, 2009 by diedericky

 

LVH_1Sheet_1 (Page 1) love-happens love_happens01

 

Een goeroe op het gebied van leedverwerking Burke Ryan (Aaron Eckhart) ontmoet in het hotel waar hij een lezing geeft bloemiste Eloise (Jennifer Aniston). Door Eloise komt Burke erachter dat hijzelf nog veel leed heeft te verwerken. En natuurlijk bloeit er iets moois tussen de twee. Gaap. De film is oversentimenteel, niet grappig en zit vol voorspelbare dialogen. Enig lichtpuntje: Jennifer Anniston is altijd prettig om naar te kijken. Toch een dikke onvoldoende.

Tags: , , ,

Berisping zittenblijvende advocaat vernietigd

Posted in actueel on December 11th, 2009 by diedericky

zitten_1_173496e

(afbeelding: NRC)

Het Hof van Discipline heeft vanmorgen, naar mijn mening terecht, de berisping van advocaat Enait vernietigd, die de Haagse Raad van Discipline hem gaf omdat hij niet wilde opstaan voor de rechter, forse kritiek had op een rechter in een eerdere zaak, en een ‘islamitisch hoofddeksel’ droeg. Met het opstaan wordt weliswaar respect voor de rechterlijke macht betuigd, maar Enait kan aanspraak maken op respect voor zijn geloofsopvatting, en aan de gewoonte om op te staan wordt niet meer streng de hand gehouden. Precies mijn argumenten. Rechters hechten er lang niet altijd sterk aan, en zijn vaak al vóór binnenkomst van partijen in de zaal aanwezig . Bovendien is volgens het Hof niet gebleken dat de advocaat de intentie had om minachting te tonen. Wat de uitlatingen over de rechter aangaat, kan Enait zich beroepen op zijn vrijheid van meningsuiting. Hij was bovendien persoonlijk betrokken bij de zaak, en ook nog onervaren, één maand na zijn beëdiging. Volgens het Hof blijkt ook uit het dragen van het afwijkende hoofddeksel – naar huidige Nederlandse maatstaven aanvaardbare kleding met een religieuze achtergrond – niet dat de advocaat de intentie had om minachting voor de rechterlijke macht tentoon te spreiden.

Tags: , , ,

Lynn – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 5th, 2009 by diedericky

Dinand van der Wal

Nederlandse films vind ik vaak tenenkrommend slecht. Lynn is dat niet. Lynn is een kleine film zowel qua lengte als onderwerp. Gedurende 40 minuten volgen we enkele dagen uit het leven van de 20-jarige Lynn, gespeeld door Sietse van der Meij. Eigenlijk gebeurt er in de film niets bijzonders. Lynn woont in een ranzig studentenhuis in Amsterdam, volgt college, brengt haar halfzusje naar school, doet aan aerobics, heeft een vriendje en enkele vriendinnen etc..Allemaal heel gewoon. Toch borrelt er iets onderhuids. We merken het bijvoorbeeld als Lynn met een kennis een ongeïnspireerde conversatie begint en de woorden langzaam verstommen terwijl de camera ondertussen andere dingen registreert. Wat er precies aan de hand is, wordt nooit duidelijk. Dat is aan de kijker om te beoordelen. Ach. Volwassen zijn is niet altijd makkelijk. Verder veel bekende stadsbeelden uit Amsterdam en een leuke (en daardoor niet helemaal passende) soundtrack maken de film compleet. Een realistische film zonder pretenties en vol nuances. Een knap regiedebuut van Margot Schaap.

Tags: , , ,