Nine – filmrecensie

Posted in film, meningen, muziek on February 28th, 2010 by diedericky

 

 

Nine-Movie-Posters-nine-2009-9419571-950-1407 nine-21 nine_katehudson-danieldaylewis

 

De film vertelt het verhaal van filmregisseur Guido Contini en speelt tijdens de hoogtijdagen van de befaamde Cinecittà Studio’s in Rome. Na enkele flops wil Guido zich revancheren maar zijn nieuwste film alomvattend getiteld ‘Italia’ wil maar niet vlotten. Ondertussen bezwijkt hij bijna aan de druk van pers, fans, zijn altijd aanwezige producent en de vrouwen in zijn leven. Een flinterdus verhaal dus. Guido, hoewel uitstekend gespeeld door Daniel Day-Lewis, is bovendien een door zichzelf geobsedeerde labiele man die zelden sympathiek overkomt. Daar staat tegenover dat de film een lust is voor het oog en het oor met de weelderige decors en de muzikale intermezzo’s van vele bekende actrices Penélope Cruz,Nicole Kidman, Judi Dench, Kate Hudson, Sophia Loren, Stacy Ferguson. Een mooie gestileerde mix van film en musical dat geen moment verveelt maar wel een spetterend slotstuk mist.

Tags: , , , ,

Surrogates – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 22nd, 2009 by diedericky

poster_surrogates 680_VFX_00004 bruce-willis-surrogates

 

De wereld wordt bevolkt door robots (surrogaten) die de mensen vanuit hun luie stoel(en) kunnen aansturen. Niemand hoeft niet meer de deur uit. Zo is er een volledig veilige samenleving ontstaan. Niemand loopt immers enig lichamelijk gevaar. Slechts klein groepje mensen heeft de robotten afgezworen en kiest voor een leven in een afgesloten reservaat. De orde moet immers gehandhaafd blijven. Het verhaal draait om mysterieuze moord die wordt gepleegd op een surrogaat waarbij niet alleen de robot zelf maar ook de diegene die deze aanstuurt het loodje legt. Het onderzoek wordt geleid door Tom Greer (een rol van Bruce Willis) die al snel op een samenzwering stuit rond een bijzonder wapen. Ondertussen voelt Tom zich steeds minder voor het gebruik van zijn robot. Het thema dat de echte wereld niet ‘echt’ is, kwamen we al eens tegen bij de Matrix filmtrilogie. Toch zet het aan tot nadenken. Is dit de toekomst? Anders dan bij de Matrix filmreeks wordt er in Surrogates niet oeverloos geouwehoerd maar is het een prima actiefilm geworden. De robots zien er net als mensen uit maar zijn toch net iets te ‘glad’ , te jong en te emotieloos. Ook de special-effects overtuigen. En Willis past de rol van antiheld natuurlijk prima. De onderliggende boodschap dat we moeten waken voor een wereld zonder menselijk contact wordt op deze manier zeer verteerbaar. Sommigen zullen vinden dat het thema niet voldoende wordt uitgewerkt. Zelf vind ik dat films vooral moeten onderhouden. En dat doet Surrogates. Missie geslaagd.

Tags: , , ,

This is it – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 20th, 2009 by diedericky

 

MJ-THIS-IS-IT2This-Is-It-Pic-11  michael-jackson-getty-392

‘’This is it’ is een aaneenschakeling van repetities die Michael Jackson, zijn musici en dansers hielden ter voorbereiding van de concertreeks die er echter nooit zou komen. Volgens de makers (AEG live en Sony) is de film  bedoeld als hommage aan de fans maar zal ongetwijfeld ook de kassa doen rinkelen. Over lijkenpikkerij gesproken: volgens de autopsierapporten zou de 50 jarige Jackson een lichamelijk wrak zijn geweest maar daar is tijdens de repetities weinig van te merken. De objectieve kijker ziet immers een man aan het werk die nog steeds goed kan zingen, een ongeëvenaard ritmegevoel heeft en redelijk veel energie heeft. Dan bekruipt je het gevoel dat Jackson misschien de concerten toch best aan had gekund.  Omdat de film als een ‘achter de schermen’ extraatje aanvoelt vraag ik mij af of de makers de nagedachtenis van Jackson een dienst bewijzen. Eenmaal van het podium af zakt ook de film als een pudding ineen. Er zijn geen interviews met Jackson over de komende concertreeks. Dat zou interessant zijn geweest. Jackson draagt bijna altijd een zonnebril en mompelt zo nu en dan wat over zijn liefde voor het milieu. De film liet mij achter met een wat teleurgesteld gevoel: het had zo’n mooie show kunnen zijn. Gelukkig zijn er ook concertregistraties verkrijgbaar uit Jacksons hoogtijdagen.

Tags: , , , ,

Love Happens – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 14th, 2009 by diedericky

 

LVH_1Sheet_1 (Page 1) love-happens love_happens01

 

Een goeroe op het gebied van leedverwerking Burke Ryan (Aaron Eckhart) ontmoet in het hotel waar hij een lezing geeft bloemiste Eloise (Jennifer Aniston). Door Eloise komt Burke erachter dat hijzelf nog veel leed heeft te verwerken. En natuurlijk bloeit er iets moois tussen de twee. Gaap. De film is oversentimenteel, niet grappig en zit vol voorspelbare dialogen. Enig lichtpuntje: Jennifer Anniston is altijd prettig om naar te kijken. Toch een dikke onvoldoende.

Tags: , , ,

Lynn – filmrecensie

Posted in film, meningen on December 5th, 2009 by diedericky

Dinand van der Wal

Nederlandse films vind ik vaak tenenkrommend slecht. Lynn is dat niet. Lynn is een kleine film zowel qua lengte als onderwerp. Gedurende 40 minuten volgen we enkele dagen uit het leven van de 20-jarige Lynn, gespeeld door Sietse van der Meij. Eigenlijk gebeurt er in de film niets bijzonders. Lynn woont in een ranzig studentenhuis in Amsterdam, volgt college, brengt haar halfzusje naar school, doet aan aerobics, heeft een vriendje en enkele vriendinnen etc..Allemaal heel gewoon. Toch borrelt er iets onderhuids. We merken het bijvoorbeeld als Lynn met een kennis een ongeïnspireerde conversatie begint en de woorden langzaam verstommen terwijl de camera ondertussen andere dingen registreert. Wat er precies aan de hand is, wordt nooit duidelijk. Dat is aan de kijker om te beoordelen. Ach. Volwassen zijn is niet altijd makkelijk. Verder veel bekende stadsbeelden uit Amsterdam en een leuke (en daardoor niet helemaal passende) soundtrack maken de film compleet. Een realistische film zonder pretenties en vol nuances. Een knap regiedebuut van Margot Schaap.

Tags: , , ,

Inglourious Basterds – filmrecensie

Posted in film, meningen on November 26th, 2009 by diedericky

 

 

inglourious-basterds-new-poster1 Inglourious-Bastards inglourious-basterds-19311

Inglourious Basterds is de laatste film van Quentin Tarantino. Films van Tarantino zijn bijna altijd bijzonder. Ook nu weer. Inglourious Basterds speelt zich af tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog. Net als in zijn Kill Bill filmreeks is ook Inglourious Basterds verdeeld in hoofdstukken waarin de twee verhaallijnen uit de doeken worden gedaan. Het Joodse meisje Shosanna (Mélanie Laurent) weet te ontsnappen aan een door de Duitsers aangericht bloedbad en duikt onder in Parijs. Rond diezelfde tijd zaait een groep partizanen onder leiding van Aldo Raine (Brad Pitt) dood en verderf onder Duitse soldaten. Zowel het meisje als de partizanen hebben een geheel eigen plan om de Duitsers de genadeslag toe te brengen. Maar de dingen lopen net iets anders dan gedacht. Elke Tarantino film is een orde aan de filmindustrie. Alleen al de openingsscene van de boer die in de verte de Duitsers ziet aankomen en zijn gezinsleden maant om naar binnen te gaan, komt regelrecht uit ‘Once Upon A Time in The West’ van Sergio Leone, waarin precies zo’n scene zit. Met dien verstande dat het geen Duitsers maar het bandieten zijn. Je voorvoelt dat dit niet goed gaat aflopen. Maar er zijn meer overeenkomsten met de klassieke Spaghetti Western: de goeden zijn net zo slecht als de kwaden en natuurlijk de plotselinge en groteske geweldsscènes. Een Tarantino film is geen Tarantino film zonder absurde karakters en dito dialogen. Dat is wel iets waarvan je moet houden. Hier zul je geen morele diepgang vinden. Qua acteerprestaties is Brad Pitt helaas de zwakste schakel met zijn veel te vet aangezette Amerikaanse accent. De helft van de tijd versta je geen woord van wat hij zegt. De show wordt onmiskenbaar gestolen door Christoph Waltz met zijn vertolking van Hans Landa, de ijskoude, ietwat sinistere doch uiterst hoffelijke SS-officier die op geheel eigen wijze jacht maakt op de bende. Misschien wel de slechtste slechterik van de laatste jaren. Tot slot zit de film boordevol muziek van hedendaagse bands maar ook van Ennio Morricone, bekend voor zijn soundtracks voor – jawel – Spaghetti Westerns.

Tags: , , , ,

Das Leben der Anderen – filmrecensie

Posted in film, meningen on November 17th, 2009 by diedericky

leben_der_anderen leben_der_anderen_das_gross large_349364

De film vertelt het verhaal van een schrijver in het voormalige DDR die onder verdenking komt te staan van de geheime dienst, de Stasi. Als een bevriende regisseur zich van het leven berooft, besluit de schrijver een daad te stellen. Langzaamaan sluit zich het net rond de schrijver. Maar hij krijgt steun uit onverwachte hoek. Als de film iets aantoont, dan is het, dat iedereen slachtoffer van het systeem is: de schrijver die onder verdenking staat maar ook de eenzame afluisteraar. Hoopgevend is dat mensen ondanks het totalitaire regime in staat zijn om eigen keuzes te maken. Dit is een werkelijk fenomenale film waarin alle Duitse acteurs op indrukwekkende wijze ingetogen spelen. Alles is authentiek en stemming in beeld gebracht. Uit de beelden spreekt de angst, het wantrouwen en de paranoia van een leven in de DDR.

Tags: , , , ,

Moon – filmrecensie

Posted in film, meningen on November 10th, 2009 by diedericky

 

moon_poster_sam_rockwell

7d70ad6

Moon is een sciencefictionfilm zoals ze tegenwoordig niet meer worden gemaakt. Sam Bell (Sam Rockwell) werkt op basis van een 3-jarig contract in alle eenzaamheid op een maanbasis waar uit de bodem energie wordt gewonnen. Sams enige compagnon is de robot GERTY (voorzien van de stem van Kevin Spacey). Sam blijkt echter niet zo alleen te zijn als hij zelf denkt. Aanvankelijk denk je dat Sam gek wordt maar langzaamaan wordt het mysterie ontrafeld. De eenzaamheid en afstand tot de aarde wordt bijna ondragelijk als blijkt welke rol Sam nu echt op de maanbasis speelt. Het is een stemmige bijna existentialistische film zonder opsmuk geworden. De film wordt volledig gedragen door de sterk acterende Sam Rockwell. Hij laat op ongekende wijze een scala van emoties zien. De beklemmende bijna claustrofobische sfeer wordt nog eens extra benadrukt door stemmige klassieke muziek. Een aanrader!

Tags: , , , ,

Nothing Like the Holidays – recensie

Posted in film, meningen on October 24th, 2009 by diedericky

 

nothing-like-holidays-mr-gallery-x

Een op het oog hecht Puertoricaans gezin komt bijeen om kerst te vieren. Maar elk gezinslid heeft zo zijn of haar eigen problemen. Zo keert de zoon des huizes getraumatiseerd terug uit Irak, heeft zijn broer (onder druk van moeder) een onvervulde kinderwens, probeert zuslief zonder al te veel succes door te breken in LA en draagt vader een groot geheim met zich mee. Het thema ‘familiefeest’ is ooit meesterlijk verfilmd door Lars von Tier in ‘Festen’. Daar kan Nothing Like the Holidays niet aan tippen. De film laveert tussen drama en komedie en valt daardoor tussen het wal en het schip. Hoewel de film een aardig kijkje ,in de Latijns-Amerikaanse keuken geeft zijn de op zich sympathieke karakters te eendimentionaal en wordt onbedoeld het stereotype beeld van Latino’s als zijnde minder succesvolle, luidruchtige, feestelijke en heetgebakerde mensen bevestigd. Wel ademt de film een warme sfeer uit en heeft het duidelijk het hart op de juiste plaats.

Tags: , , ,

The Ugly Truth – filmrecensie

Posted in film on October 3rd, 2009 by diedericky

 

NP-08-21-2009 THE UGLY TRUTH

 

the-ugly-truth-the-movie

Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Dat weten we nu wel. Maar de romantische komedie ‘The Ugly Thruth’ slaat wel erg door. De stijve Abby Richter (Katherine Heigl) produceert een televisieprogramma op de lokale televisiezender in Sacramento. Als de kijkcijfers van haar programma dalen, wordt van hoger hand besloten om Mike Chadway (Gerard Butler) aan boord te halen, een controversiële presentator met nogal uitgesproken opvattingen over het vrouwelijk geslacht. Abby kan Mike natuurlijk niet uitstaan. Dat verandert als Mike aanbiedt om Abby de weg te wijzen op het liefdespad. Hier en daar valt er wat te grinniken. Grappig maar weinig origineel zijn de scènes waarin Mike, Abby tijdens een date via een oortje live van allerlei misplaatste adviezen voorziet. O, en er zit ook een When Harry Meets Sally momentje in de film. En zo wordt clixhé op cliché gestapeld. De film wil graag volwassen overkomen, maar aan het interessante thema wordt vooral door het beperkte script, de stereotypen karakters en het overdreven acteerwerk geen recht gedaan. Jammer, jammer, jammer.

Tags: , , ,