Slash – Slash recensie

Posted in actueel on April 3rd, 2010 by diedericky

 

slashcover

Slash, de legendarische (ex)gitarist van Guns ’n Roses, probeerde in de jaren negentig met z’n Snakepit voet aan de grond te krijgen. Slash omringde zich toen met een aantal onbekende muzikanten maar wist hiermee niet te overtuigen. Met het gelijknamige “Slash” gooit Slash het over een andere boeg. Anders dan zo’n titel doet vermoeden draait niet alles om Slash zelf. Een waslijst van bekende gastmuzikanten bieden Slash de helpende hand. En met succes. Het levert een bijzonder afwisselende plaat op. Slash heeft nummers gecomponeerd die op het lijf van zijn huurlingen geschreven zijn. Openingsnummer ‘Ghost’ , gezonden door Ian Astbury van The Cult is een stevige recht-toe-recht-aan rocksong, uitstekend geschikt voor goedgevulde stadions. De doorleefde stem van Lemmy Kilmeister van Motorhead past precies bij de snelle riffs van ‘doctor Alibi’. “Gotten” dat onder poprock kan worden geschaard, wordt gezonden door Adam Levine van Maroon 5. Hoogtepunt is het aanstekelijke Promise met Chris Cornell, bekend van Soundgarden. Tegenvaller is “Crucify the Dead” met Ozzy Osborne die geen blijvende maar uitgebluste indruk maakt. Misschien had Ozzy beter “Nothing to Say” kunnen inzingen, dat doet denken aan Metallica. Oude rockers Iggy Pop en Alice Cooper overtuigen wel op het denderende “We all gonna die” en de bonustrack “Baby can’t Drive”. Hoewel Slash zelf minder op de voorgrond treedt, brengt hij op bijna elk nummer wel een fantastische solo ten gehore. Alleen op het instrumentale en meeslepende “Watch This” gaat Slash samen met Dave Grohl (Nirvana / Foo Fighters) en Duff McKegan (ex Guns ’n Roses / Velvet Revolver) helemaal los. Ja ja, Slash kan het nog steeds. Nog een eervolle vermelding voor “By the Sword” dat met de zang van Andrew Stockdale en de mee tokkelende Jimmy Page sterk doet denken aan Led Zeppelin. Al met al is dit album een geslaagde comeback. Voor iedereen die van Rock houdt (ja met een hoofdletter).

Tags: , , , ,

Creed – Full Circle recensie / review

Posted in meningen, muziek on October 28th, 2009 by diedericky

61VX9DzSYIL._SS500_

Vroeger moest ik niets van de rockband Creed hebben. De bandleden wilden met hun nep-muziek eind jaren negentig maar al te graag meeliften op het succes van Pearl Jam en Nirvana. Waar deze bands uitblonken in vakmanschap en oprechtheid, viel Creed door de mand vanwege de arrogante opstelling van sommige bandleden en de pseudoreligieuze teksten. Na een paar hitjes verdween de band al snel van het toneel. Nu vindt de band het kennelijk weer eens tijd voor een ‘we-hadden-toen-succes-en-het-geld-is-op-reünie” en wordt een nieuw album getiteld ‘Full Circle” gelanceerd. In de huidige tijd die toch vooral gekenmerkt wordt door muzikale verschraling moest ik Creed maar weer eens een kans geven. Na de nieuwste plaat beluisterd te hebben, heb ik alweer spijt. Muzikaal lijkt de band sinds de jaren ‘90 te hebben stilgestaan. Irriteerden de eentonige gitaarriffs en de overdreven bezwerende zang van Scott Stapp mij vroeger al, dat is nu niet anders. Enkele uitzonderingen daargelaten zijn de nummers zo generiek (lees: saai) dat je ze nauwelijks uit elkaar kunt halen. Alleen het rockende ‘Fear’ en het rustige ‘Rain’ overtuigen. Dat is een score van 2 op 12. Voor het overige kun je de plaat links laten liggen.

Tags: , , , ,